Hejt w szkole to zjawisko, które coraz częściej dotyka dzieci i młodzież. Może przybierać formę wyzwisk, poniżania, zastraszania czy wykluczania z grupy. Coraz częściej przenosi się też do internetu – na komunikatory, portale społecznościowe i fora. Warto wiedzieć, że hejt nie pozostaje bez konsekwencji. Sprawcy, nawet jeśli są nieletni, mogą ponieść odpowiedzialność prawną, a w niektórych przypadkach odpowiedzialność ponoszą także ich rodzice.

Najważniejsze: hejt nie jest nazwą jednego przestępstwa. Odpowiedzialność zależy od wieku ucznia, rodzaju zachowania, jego częstotliwości i skutków. Inaczej zostanie oceniona jednorazowa sprzeczka, a inaczej wielotygodniowe poniżanie dziecka, groźby albo publikowanie obraźliwych treści w internecie.

Czym jest hejt i jakie ma formy?

Hejt to zachowania naruszające godność drugiej osoby – obraźliwe słowa, publiczne upokarzanie, rozpuszczanie plotek, ale też wykluczanie z grupy czy agresja w internecie, określana jako cyberprzemoc. W szkole może dotyczyć relacji między uczniami, a także kontaktów uczniów z nauczycielami.

Hejt w szkole może polegać między innymi na:

  • wyzywaniu i ośmieszaniu ucznia przy innych osobach,
  • rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji lub plotek,
  • publikowaniu obraźliwych komentarzy, zdjęć, memów albo nagrań,
  • zakładaniu fałszywych profili i podszywaniu się pod inną osobę,
  • wysyłaniu gróźb przez SMS, Messenger, Discord lub inne komunikatory,
  • namawianiu innych uczniów do nękania lub izolowania konkretnej osoby,
  • celowym wykluczaniu ucznia z klasowych grup i wspólnych aktywności,
  • udostępnianiu kompromitujących materiałów bez zgody osoby przedstawionej.

Nie każda niemiła wypowiedź jest od razu przestępstwem. Znaczenie mają treść wypowiedzi, jej kontekst, zasięg, częstotliwość oraz skutki dla pokrzywdzonego. Jednorazowy konflikt będzie oceniany inaczej niż zaplanowana i powtarzająca się kampania poniżania ucznia.

Podstawa prawna odpowiedzialności

Hejt w szkole może prowadzić do odpowiedzialności na podstawie kilku aktów prawnych:

  • Kodeks karny – może mieć zastosowanie między innymi do zniesławienia z art. 212 k.k., zniewagi z art. 216 k.k., groźby karalnej z art. 190 k.k. oraz uporczywego nękania z art. 190a k.k.
  • Ustawa o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich – określa zasady postępowania wobec dzieci i młodzieży oraz środki, które może zastosować sąd rodzinny.
  • Kodeks cywilny – chroni dobra osobiste, takie jak cześć, zdrowie, prywatność, nazwisko i wizerunek. Pokrzywdzony może żądać między innymi usunięcia treści, przeprosin, zadośćuczynienia lub naprawienia szkody.
  • Prawo oświatowe i przepisy dotyczące bezpieczeństwa uczniów – zobowiązują szkołę do reagowania na przemoc oraz zapewnienia bezpiecznych warunków nauki.

Zniesławienie i zniewaga

Zniesławienie może polegać na przypisywaniu uczniowi zachowań lub cech, które poniżają go w opinii innych. Przykładem może być rozpowszechnianie fałszywej informacji, że uczeń kradnie, zażywa narkotyki albo dopuszcza się przemocy.

Zniewaga dotyczy obraźliwego sposobu zwracania się do drugiej osoby lub jej poniżania. Może przybrać formę wyzwisk, wulgarnych komentarzy, obraźliwego nagrania albo przerobionego zdjęcia.

Zniesławienie i zniewaga są co do zasady ścigane z oskarżenia prywatnego. Oznacza to, że pokrzywdzony zwykle sam inicjuje postępowanie przed sądem. Jeżeli sprawcą jest osoba nieletnia, sposób prowadzenia sprawy zależy również od jej wieku.

Groźby i uporczywe nękanie

Groźba karalna zachodzi wtedy, gdy ktoś grozi popełnieniem przestępstwa, a groźba wzbudza uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. Nie każda wypowiedź rzucona w złości spełnia te warunki. Liczą się okoliczności, relacja między uczniami i to, czy pokrzywdzony rzeczywiście mógł obawiać się realizacji groźby.

Uporczywe nękanie może obejmować powtarzające się wiadomości, śledzenie, publikowanie treści, tworzenie kolejnych kont, podszywanie się pod ofiarę albo inne działania powodujące poczucie zagrożenia, poniżenia lub istotne naruszenie prywatności.

Odpowiedzialność uczniów

Nieletni sprawca hejtu może odpowiadać przed sądem rodzinnym. Rodzaj postępowania i możliwe konsekwencje zależą przede wszystkim od wieku ucznia.

Wiek ucznia Możliwe konsekwencje
Poniżej 10 lat Wobec dziecka nie prowadzi się postępowania o demoralizację ani o czyn karalny na podstawie ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich. Nadal mogą jednak zostać podjęte działania wychowawcze, opiekuńcze i rodzinne.
10–12 lat Zachowanie może zostać ocenione jako przejaw demoralizacji. Sąd rodzinny może zastosować środki wychowawcze, mimo że dziecko nie odpowiada jeszcze za czyn karalny na zasadach przewidzianych dla starszych nieletnich.
13–16 lat Jeżeli zachowanie odpowiada znamionom przestępstwa lub wykroczenia, sprawa może być prowadzona przed sądem rodzinnym jako sprawa o czyn karalny.
Od 17 lat Sprawca co do zasady odpowiada na zasadach przewidzianych dla osób dorosłych. W wyjątkowych przypadkach wobec osoby, która nie ukończyła 18 lat, sąd może zastosować środki przewidziane dla nieletnich.

Co grozi 12-latkowi za hejt?

Dwunastolatek nie odpowiada za czyn karalny na takich samych zasadach jak uczeń, który ukończył 13 lat. Jego zachowanie może jednak zostać uznane za przejaw demoralizacji. Sąd rodzinny może zareagować, jeżeli działania szkoły i rodziców okażą się niewystarczające.

W praktyce znaczenie ma nie tylko wiek dziecka, ale także skala zdarzenia. Inaczej zostanie ocenione jednorazowe wyzwisko, a inaczej regularne nękanie kolegi, publikowanie jego zdjęć i namawianie innych osób do dalszego poniżania.

Jakie środki może zastosować sąd rodzinny?

Sąd rodzinny może zastosować między innymi:

  • upomnienie,
  • zobowiązanie do przeproszenia pokrzywdzonego,
  • zobowiązanie do naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę,
  • zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym,
  • zakaz zbliżania się do określonej osoby,
  • obowiązek udziału w zajęciach wychowawczych, terapeutycznych lub psychoedukacyjnych,
  • nadzór rodziców albo opiekuna,
  • nadzór kuratora sądowego,
  • skierowanie do ośrodka kuratorskiego,
  • umieszczenie w młodzieżowym lub okręgowym ośrodku wychowawczym.

Umieszczenie w zakładzie poprawczym jest środkiem wyjątkowym. Nie jest typową konsekwencją pojedynczego wyzwiska, komentarza albo szkolnej kłótni. Sąd bierze pod uwagę rodzaj czynu, jego okoliczności, stopień demoralizacji oraz to, czy wcześniejsze środki wychowawcze okazały się nieskuteczne.

Jeżeli sprawca ukończył 17 lat, odpowiada co do zasady jak osoba dorosła. W zależności od kwalifikacji czynu może grozić mu grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności. Nie oznacza to jednak, że każdy szkolny konflikt zakończy się wyrokiem karnym.

Odpowiedzialność rodziców

Rodzice nieletniego sprawcy hejtu nie odpowiadają karnie za jego czyn tylko dlatego, że są jego rodzicami. Mogą jednak ponosić odpowiedzialność cywilną, jeżeli można przypisać im brak właściwego nadzoru nad dzieckiem.

Małoletni, który nie ukończył 13 lat, nie ponosi sam odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę na zasadach Kodeksu cywilnego. Odpowiedzialność może obciążać osobę zobowiązaną do nadzoru, chyba że wykaże ona, że nadzór był wykonywany prawidłowo albo szkoda powstałaby również przy starannym nadzorze.

Po ukończeniu 13 lat dziecko może w określonych okolicznościach samo ponosić odpowiedzialność cywilną. Nie wyklucza to odpowiedzialności rodziców za ich własne zaniedbania.

Pokrzywdzony uczeń lub jego rodzice mogą domagać się między innymi:

  • usunięcia obraźliwych publikacji, zdjęć lub nagrań,
  • zaprzestania dalszych naruszeń,
  • przeprosin w odpowiedniej formie,
  • zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
  • odszkodowania za konkretną szkodę majątkową,
  • wpłaty odpowiedniej kwoty na wskazany cel społeczny.
Odpowiedzialność rodziców nie jest automatyczna. Sam fakt, że dziecko dopuściło się hejtu, nie wystarcza do obciążenia rodziców obowiązkiem zapłaty. Trzeba ocenić wiek dziecka, sposób wykonywania nadzoru, zachowanie rodziców po uzyskaniu informacji o problemie oraz okoliczności konkretnego zdarzenia.

W niektórych sprawach trzeba również ocenić odpowiedzialność szkoły. Jeżeli do nękania dochodziło podczas lekcji, przerw lub szkolnych zajęć, a szkoła mimo wcześniejszych zgłoszeń nie podjęła odpowiednich działań, odpowiedzialność może nie ograniczać się wyłącznie do ucznia i jego rodziców.

Obowiązki szkoły

Szkoła ma obowiązek reagować na sygnały o przemocy i zagrożeniu bezpieczeństwa ucznia. Nie powinna ograniczać się do stwierdzenia, że zdarzenie miało miejsce na prywatnym komunikatorze, jeżeli dotyczy uczniów tej samej szkoły i wpływa na funkcjonowanie dziecka w klasie.

Szkoła może:

  • przeprowadzić rozmowy z uczniami, rodzicami i świadkami,
  • zwołać zespół wychowawczy,
  • zabezpieczyć dostępne dowody,
  • zastosować środki przewidziane w statucie szkoły,
  • zapewnić uczniowi pomoc psychologa lub pedagoga,
  • zaproponować mediację, jeżeli jest ona bezpieczna i zaakceptowana przez strony,
  • powiadomić sąd rodzinny, policję albo prokuraturę.

Jeżeli nieletni dopuścił się czynu na terenie szkoły lub w związku z realizacją obowiązku szkolnego, dyrektor może – za zgodą ucznia oraz jego rodzica albo opiekuna – zastosować określone środki wychowawcze. Może to być między innymi pouczenie, ostrzeżenie, przeproszenie pokrzywdzonego, przywrócenie stanu poprzedniego albo wykonanie określonych prac na rzecz szkoły.

Jeżeli szkoła uzyska wiarygodną informację o przestępstwie ściganym z urzędu, powinna zawiadomić właściwe organy i podjąć działania potrzebne do zabezpieczenia śladów oraz dowodów.

Co zrobić krok po kroku?

  1. Zabezpiecz dowody. Wykonaj zrzuty ekranu, zapisz linki, daty, nazwy kont, numery telefonów i dane świadków. Zapisz całą rozmowę, a nie tylko pojedynczy komentarz wyrwany z kontekstu.
  2. Nie odpowiadaj hejtem. Obraźliwa odpowiedź może utrudnić ocenę sprawy i zostać wykorzystana przeciwko pokrzywdzonemu.
  3. Zgłoś sprawę pisemnie szkole. Opisz konkretne zdarzenia, wskaż sprawców i poproś o informację, jakie działania zostaną podjęte.
  4. Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka. Jeżeli dziecko boi się chodzić do szkoły, ma problemy ze snem, wycofuje się lub odczuwa silny stres, skorzystaj z pomocy psychologa albo lekarza.
  5. Ustal, z jakim czynem masz do czynienia. Inaczej postępuje się w przypadku zniewagi, inaczej przy groźbach, stalkingu, rozpowszechnianiu fałszywych oskarżeń lub naruszeniu wizerunku.
  6. Wybierz właściwą drogę. Sprawa może wymagać pisma do dyrektora, zawiadomienia sądu rodzinnego, zgłoszenia na policję, prywatnego aktu oskarżenia albo pozwu cywilnego.
Największy błąd: usunięcie wiadomości i poprzestanie na ustnej rozmowie z wychowawcą. Bez zabezpieczonych dowodów sprawca może skasować konto, zmienić nazwę profilu albo zaprzeczyć, że opublikował daną treść.

Przykłady konsekwencji hejtu

  • Zniewaga i wyzwiska – szkoła może zastosować działania wychowawcze, a sprawa nieletniego może trafić do sądu rodzinnego.
  • Fałszywe oskarżenia – rozpowszechnianie informacji, które poniżają ucznia w opinii innych, może zostać ocenione jako zniesławienie.
  • Nękanie i zastraszanie – powtarzające się działania mogą zostać uznane za uporczywe nękanie.
  • Groźby pobicia lub śmierci – mogą stanowić groźbę karalną, jeżeli wzbudzają uzasadnioną obawę ich spełnienia.
  • Hejt w internecie – publikowanie obraźliwych treści, zdjęć lub nagrań może prowadzić do odpowiedzialności przed sądem rodzinnym, odpowiedzialności karnej albo cywilnej.
  • Podszywanie się pod ofiarę – założenie fałszywego profilu może naruszać prywatność, wizerunek i inne dobra osobiste, a w poważniejszych przypadkach wypełniać znamiona przestępstwa.
Z praktyki kancelarii:
Typowy problem zaczyna się od klasowej grupy, na której pojawia się przerobione zdjęcie ucznia i obraźliwy komentarz. Rodzice często zgłaszają sprawę ustnie, ale nie zapisują całej rozmowy ani danych konta. Prawidłowe działanie polega na zabezpieczeniu pełnego materiału, pisemnym zgłoszeniu sprawy do szkoły i rozdzieleniu działań wychowawczych od drogi prawnej. Dopiero wtedy można ocenić, czy wystarczy szybka reakcja szkoły, czy konieczne jest zawiadomienie sądu rodzinnego albo organów ścigania.

FAQ

Czy ofiara hejtu może zgłosić sprawę na policję?

Tak. Policja powinna przyjąć zgłoszenie i ustalić, jaki tryb postępowania ma zastosowanie. Jeżeli sprawca jest nieletni, materiały mogą zostać przekazane do sądu rodzinnego. W sprawach o zniesławienie lub zniewagę konieczne może być wniesienie prywatnego aktu oskarżenia.

Czy hejt w szkole zawsze oznacza sprawę w sądzie?

Nie. Przy jednorazowym zdarzeniu mogą wystarczyć szybkie działania szkoły, usunięcie treści, przeprosiny i pomoc psychologiczna. Sąd jest potrzebny przede wszystkim wtedy, gdy hejt jest powtarzalny, poważny, obejmuje groźby albo nie kończy się mimo wcześniejszych interwencji.

Czy rodzice mogą odpowiadać finansowo za hejt dziecka?

Tak, ale nie jest to odpowiedzialność automatyczna. Trzeba ocenić wiek dziecka, rodzaj szkody, sposób wykonywania nadzoru oraz okoliczności zdarzenia.

Ile trwa sprawa o hejt w szkole?

Działania wewnątrz szkoły mogą rozpocząć się w ciągu kilku dni. Postępowanie przed sądem rodzinnym, sprawa karna albo proces cywilny mogą trwać od kilku miesięcy do ponad roku. Czas zależy od liczby świadków, zakresu dowodów, konieczności sporządzenia opinii i obciążenia sądu.

Ile kosztuje pomoc prawna w sprawie hejtu?

Koszt zależy od zakresu pomocy. Inaczej wyceniana jest analiza wiadomości i przygotowanie pisma do szkoły, inaczej reprezentacja przed sądem rodzinnym, w sprawie karnej lub w procesie cywilnym. Dodatkowe opłaty mogą pojawić się przy prywatnym akcie oskarżenia albo pozwie cywilnym.

Czy warto iść do sądu z hejtem w szkole?

Warto rozważyć drogę sądową, gdy hejt jest długotrwały, obejmuje groźby, powoduje poważne skutki psychiczne, narusza dobre imię dziecka albo nie kończy się mimo interwencji szkoły. Przy jednorazowym konflikcie skuteczniejsze mogą być szybkie działania wychowawcze, przeprosiny i usunięcie treści.

Czy szkoła odpowiada za hejt na klasowej grupie internetowej?

Szkoła nie odpowiada automatycznie za każdą wiadomość wysłaną poza jej terenem. Powinna jednak reagować, gdy cyberprzemoc dotyczy jej uczniów, wpływa na ich bezpieczeństwo lub funkcjonowanie w klasie. Odpowiedzialność szkoły może pojawić się wtedy, gdy wiedziała o poważnym problemie i nie podjęła odpowiednich działań.

Powiązane artykuły

Podsumowanie

Hejt w szkole nie jest „niewinnym żartem”. Może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych – zarówno dla nieletniego sprawcy, jak i dla jego rodziców. Szkoła ma obowiązek reagować, a ofiary mają prawo szukać ochrony w sądzie i u adwokata. Świadomość odpowiedzialności może być pierwszym krokiem do ograniczenia skali tego zjawiska.

Moja ocena:
Najważniejsze jest szybkie zatrzymanie hejtu, a nie samo ukaranie sprawcy. Najlepsze efekty daje połączenie zabezpieczenia dowodów, stanowczej reakcji szkoły i właściwie dobranej drogi prawnej. Rodzice tracą najwięcej czasu wtedy, gdy przez wiele tygodni liczą na ustne zapewnienia, że szkoła zajmie się sprawą, ale nie składają pisemnego zgłoszenia.

Kiedy nie iść od razu do sądu?
Droga sądowa nie zawsze powinna być pierwszym krokiem. Przy jednorazowym zdarzeniu, usunięciu treści, szczerych przeprosinach i skutecznej reakcji szkoły lepszym rozwiązaniem może być mediacja oraz działanie wychowawcze. Sąd warto rozważyć, gdy zachowanie się powtarza, zagraża dziecku, wywołuje poważne skutki albo wcześniejsze interwencje nie działają.

Autor: adwokat Łukasz Oleś

– doświadczenie: wieloletnia praktyka w prowadzeniu spraw
– liczba spraw: setki prowadzonych postępowań
– specjalizacja: prawo karne, sprawy nieletnich i ochrona dóbr osobistych
– obszar: Śląsk i cała Polska

Potrzebujesz pomocy?
📞 32 307 70 37
📩 [kontakt@btla.eu](mailto:kontakt@btla.eu)

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych w związku z wysłaniem zapytania przez formularz kontaktowy. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do przetworzenia zapytania. Zostałem/am poinformowany/a, że przysługuje mi prawo dostępu do swoich danych, możliwość ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania.

Ile to 4 + 2?