Po rozwodzie sąd powinien rozstrzygnąć, przy którym rodzicu dziecko będzie miało stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli rodzice są zgodni, sąd może uwzględnić ich porozumienie. Jeżeli jest spór, sąd bada dobro dziecka: dotychczasową opiekę, więź z rodzicami, stabilność, szkołę, warunki mieszkaniowe, zdrowie dziecka i zdolność rodziców do współpracy. Najczęstszy błąd to walka o dziecko przeciwko drugiemu rodzicowi, zamiast pokazania sądowi konkretnego planu bezpiecznego życia dziecka po rozwodzie.
Ustalenie miejsca zamieszkania dziecka po rozwodzie to jedna z najważniejszych części sprawy rozwodowej, jeżeli małżonkowie mają wspólne małoletnie dziecko. Od tego rozstrzygnięcia zależy codzienna organizacja życia dziecka: szkoła, przedszkole, lekarz, zajęcia dodatkowe, odbiór dziecka, kontakty z drugim rodzicem i praktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej.
W praktyce wielu rodziców myli trzy pojęcia: miejsce zamieszkania dziecka, miejsce pobytu dziecka i meldunek. To błąd. Meldunek ma charakter administracyjny. Miejsce zamieszkania i faktyczne centrum życia dziecka mają znaczenie w sprawie rodzinnej. Sąd nie patrzy tylko na adres. Patrzy na to, gdzie dziecko realnie funkcjonuje i który rodzic zapewnia mu bezpieczniejsze, stabilniejsze i bardziej przewidywalne warunki.
Na czym polega ustalenie miejsca zamieszkania dziecka po rozwodzie?
Ustalenie miejsca zamieszkania dziecka oznacza wskazanie, przy którym z rodziców dziecko będzie na stałe mieszkało po rozwodzie. Najczęściej sąd ustala miejsce zamieszkania dziecka przy matce albo przy ojcu. Nie oznacza to automatycznie pozbawienia drugiego rodzica władzy rodzicielskiej.
Rodzic, przy którym dziecko mieszka, zwykle wykonuje więcej codziennych obowiązków: organizuje szkołę, opiekę lekarską, rytm dnia, logistykę, zajęcia dodatkowe i bieżące sprawy. Drugi rodzic nadal może mieć pełną władzę rodzicielską, prawo do kontaktów i prawo współdecydowania o istotnych sprawach dziecka, jeżeli sąd nie postanowi inaczej.
Miejsce zamieszkania dziecka nie jest tym samym co kontakty. Rodzic, przy którym dziecko nie mieszka na stałe, nadal ma prawo i obowiązek utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Dlatego w sprawie rozwodowej trzeba oddzielić trzy kwestie: władzę rodzicielską, miejsce zamieszkania dziecka i kontakty.
Podstawa prawna ustalenia miejsca zamieszkania dziecka
W sprawie rozwodowej podstawowe znaczenie ma art. 58 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd w wyroku rozwodowym rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem, kontaktach rodziców z dzieckiem oraz kosztach utrzymania i wychowania dziecka.
Dla samego miejsca zamieszkania dziecka istotny jest także art. 26 Kodeksu cywilnego. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, którzy mają osobne miejsca zamieszkania, miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce u tego rodzica, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, sprawę rozstrzyga sąd opiekuńczy.
W praktyce rozwodowej sąd nie ogranicza się jednak do suchego przepisu. Sąd bada, jakie rozstrzygnięcie będzie najlepsze dla dziecka. Punktem wyjścia jest dobro dziecka, a nie wygoda jednego z rodziców, konflikt małżonków albo chęć uzyskania przewagi w rozwodzie.
Jak wygląda procedura ustalenia miejsca zamieszkania dziecka?
Procedura może przebiegać spokojnie albo konfliktowo. Wszystko zależy od tego, czy rodzice potrafią uzgodnić, gdzie dziecko będzie mieszkało po rozwodzie.
Najczęściej procedura wygląda tak:
- jeden z rodziców wskazuje w pozwie rozwodowym, przy którym rodzicu dziecko ma mieć miejsce zamieszkania,
- drugi rodzic może zgodzić się z tym żądaniem albo przedstawić własne stanowisko w odpowiedzi na pozew,
- sąd sprawdza, czy między rodzicami istnieje porozumienie dotyczące dziecka,
- jeżeli jest spór, sąd przeprowadza postępowanie dowodowe,
- sąd może przesłuchać rodziców, świadków, zażądać dokumentów, opinii OZSS albo wywiadu kuratora,
- w razie pilnej potrzeby sąd może rozpoznać wniosek o zabezpieczenie na czas trwania sprawy,
- na końcu sąd rozstrzyga w wyroku rozwodowym, przy którym rodzicu dziecko będzie miało miejsce zamieszkania.
Jeżeli rodzice są zgodni i ich ustalenia nie naruszają dobra dziecka, sprawa może być prostsza. Jeżeli konflikt jest silny, sąd będzie wnikał głębiej w relacje rodzinne, dotychczasowy model opieki i motywacje każdego z rodziców.
Co sąd bierze pod uwagę przy ustalaniu miejsca zamieszkania dziecka?
Sąd nie powinien wybierać rodzica na podstawie stereotypu. Nie działa zasada, że małe dziecko zawsze zostaje przy matce albo że rodzic z większym mieszkaniem automatycznie wygrywa. Liczy się całość sytuacji dziecka.
Najważniejsze są zwykle:
- dotychczasowa opieka nad dzieckiem, czyli kto realnie zajmował się dzieckiem na co dzień,
- więź emocjonalna dziecka z każdym z rodziców,
- stabilność miejsca zamieszkania, szkoły, przedszkola i środowiska,
- warunki mieszkaniowe i organizacyjne,
- czas, jaki rodzic może faktycznie poświęcić dziecku,
- zdolność rodzica do współpracy z drugim rodzicem,
- gotowość do respektowania kontaktów dziecka z drugim rodzicem,
- stan zdrowia dziecka i jego szczególne potrzeby,
- ewentualne problemy: przemoc, uzależnienia, zaniedbania, niestabilność życiowa,
- opinia dziecka, jeżeli jego wiek i dojrzałość pozwalają ją rozsądnie uwzględnić.
Rodzic skupia się na atakowaniu drugiego rodzica, zamiast pokazać konkretny plan opieki nad dzieckiem. Sąd nie potrzebuje emocjonalnej wojny. Sąd potrzebuje odpowiedzi na proste pytanie: gdzie dziecko będzie miało bezpieczniejsze, stabilniejsze i bardziej przewidywalne warunki do życia.
Czy dziecko może samo zdecydować, z kim chce mieszkać?
Dziecko nie podejmuje samodzielnie decyzji w sensie prawnym. Decyzję podejmuje sąd. Głos dziecka może mieć jednak znaczenie, zwłaszcza gdy dziecko jest starsze, rozumie sytuację i potrafi wyrazić swoje stanowisko bez presji ze strony rodziców.
Sąd może uwzględnić rozsądne życzenie dziecka, ale nie jest nim związany automatycznie. Jeżeli dziecko mówi, że chce mieszkać z jednym rodzicem, sąd sprawdza, dlaczego tak mówi. Inaczej oceniana będzie spokojna i trwała więź, a inaczej deklaracja dziecka powstała po konflikcie, manipulacji albo obietnicach typu „u mnie będziesz mieć pełną swobodę”.
Miejsce zamieszkania dziecka a miejsce pobytu dziecka
W języku potocznym rodzice często używają zamiennie zwrotów „miejsce zamieszkania dziecka” i „miejsce pobytu dziecka”. W sprawach sądowych trzeba jednak zachować ostrożność. Miejsce zamieszkania ma znaczenie prawne. Miejsce pobytu często opisuje faktyczne przebywanie dziecka u danego rodzica.
Ten artykuł dotyczy przede wszystkim procedury ustalenia miejsca zamieszkania dziecka po rozwodzie, czyli rozstrzygnięcia w wyroku rozwodowym. Jeżeli potrzebujesz osobnego pisma poza sprawą rozwodową, zobacz także artykuł: wniosek o ustalenie miejsca pobytu dziecka.
Miejsce zamieszkania dziecka a meldunek
Meldunek dziecka nie przesądza o tym, przy którym rodzicu dziecko powinno mieszkać po rozwodzie. Meldunek jest kwestią administracyjną. W sprawie rodzinnej ważniejsze jest to, gdzie znajduje się faktyczne centrum życia dziecka: dom, szkoła, przedszkole, lekarz, środowisko, bliscy i codzienna opieka.
Rodzic nie powinien budować całej argumentacji wyłącznie na meldunku. To za mało. Jeżeli dziecko jest zameldowane u jednego rodzica, ale faktycznie od dłuższego czasu mieszka, uczy się i funkcjonuje przy drugim rodzicu, sąd będzie badał realną sytuację, a nie tylko dokument meldunkowy.
Miejsce zamieszkania dziecka a kontakty z drugim rodzicem
Ustalenie miejsca zamieszkania dziecka przy jednym rodzicu nie oznacza, że drugi rodzic traci dziecko. To częsty mit. Drugi rodzic może mieć szerokie kontakty: weekendy, dni w tygodniu, wakacje, ferie, święta, kontakt telefoniczny i online.
Dlatego w sprawie rozwodowej trzeba myśleć nie tylko o tym, gdzie dziecko będzie mieszkało, ale także jak ma wyglądać jego relacja z drugim rodzicem. Dobre rozstrzygnięcie powinno dawać dziecku stabilny dom i jednocześnie chronić więź z obojgiem rodziców, o ile nie ma poważnych przeciwwskazań.
Jeżeli problem dotyczy nie tylko miejsca zamieszkania, ale też spotkań z dzieckiem, przeczytaj: kontakty z dzieckiem po rozwodzie. Jeżeli spór dotyczy późniejszej przeprowadzki dziecka, pomocny będzie artykuł: zmiana miejsca pobytu dziecka.
Czy sąd może ustalić opiekę naprzemienną?
Tak, ale opieka naprzemienna wymaga realnych warunków. Nie wystarczy napisać w pozwie, że rodzic chce opieki „pół na pół”. Sąd sprawdzi, czy rodzice mieszkają na tyle blisko, żeby dziecko mogło normalnie chodzić do szkoły lub przedszkola, czy potrafią się komunikować i czy taki model nie będzie dla dziecka źródłem chaosu.
Opieka naprzemienna nie jest lekarstwem na każdy konflikt. Przy bardzo silnym sporze, braku komunikacji, wzajemnym podważaniu się rodziców albo dużej odległości między domami może bardziej szkodzić niż pomagać. Jeżeli rozważasz taki model, zobacz także: czym jest opieka naprzemienna.
Jakie dowody pomagają w sprawie o miejsce zamieszkania dziecka?
W tej sprawie wygrywa nie ten rodzic, który mówi najwięcej, ale ten, który potrafi pokazać konkrety. Dowody powinny dotyczyć dziecka, a nie tylko konfliktu między dorosłymi.
Pomocne mogą być:
- dokumenty ze szkoły lub przedszkola,
- zaświadczenia lekarskie lub terapeutyczne, jeżeli dziecko wymaga szczególnej opieki,
- korespondencja pokazująca faktyczny podział obowiązków,
- plan opieki nad dzieckiem po rozwodzie,
- potwierdzenia udziału rodzica w leczeniu, edukacji i codziennych sprawach dziecka,
- zeznania świadków, którzy znają realną sytuację rodziny,
- opinia OZSS, jeżeli sąd ją dopuści,
- wywiad kuratora, jeżeli sąd uzna go za potrzebny.
Nie warto składać wszystkiego, co pokazuje drugiego rodzica w złym świetle. Zbyt agresywna taktyka może obrócić się przeciwko stronie. Sąd może uznać, że rodzic nie koncentruje się na dziecku, tylko na walce z byłym małżonkiem.
Czym jest opinia OZSS i kiedy sąd ją zleca?
OZSS, czyli Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów, pomaga sądowi ocenić sytuację rodzinną, więzi dziecka z rodzicami, kompetencje wychowawcze i możliwe warianty opieki. Sąd może zlecić opinię szczególnie wtedy, gdy rodzice przedstawiają całkowicie odmienne wersje wydarzeń albo konflikt jest silny.
Badanie w OZSS nie jest egzaminem z idealnego rodzicielstwa. To ocena relacji rodzinnych. Rodzic powinien mówić spokojnie, konkretnie i zgodnie z prawdą. Próba „ustawienia” dziecka przed badaniem, nastawianie go przeciwko drugiemu rodzicowi albo uczenie gotowych odpowiedzi to bardzo ryzykowna taktyka.
Czy można złożyć wniosek o zabezpieczenie miejsca zamieszkania dziecka?
Tak. Jeżeli sprawa rozwodowa trwa, a sytuacja dziecka wymaga szybkiego uregulowania, można rozważyć wniosek o zabezpieczenie. Takie rozstrzygnięcie ma obowiązywać na czas trwania postępowania. Może być potrzebne zwłaszcza wtedy, gdy rodzice nie mogą ustalić, gdzie dziecko ma mieszkać, dochodzi do nagłych zmian miejsca pobytu albo jeden z rodziców dezorganizuje życie dziecka.
Wniosek o zabezpieczenie powinien być konkretny. Trzeba pokazać, dlaczego szybka decyzja sądu jest potrzebna i dlaczego proponowane rozwiązanie służy dziecku. Ogólne stwierdzenie, że „tak będzie lepiej”, zwykle nie wystarczy.
Z praktyki kancelarii
Rodzic chciał ustalenia miejsca zamieszkania dziecka przy sobie, ale w pierwszych pismach koncentrował się prawie wyłącznie na zarzutach wobec drugiej strony.
Błąd:
W sprawie brakowało konkretnego planu: kto odbiera dziecko ze szkoły, kto organizuje lekarza, jak mają wyglądać kontakty, gdzie dziecko będzie mieszkało i jak zostanie zachowana jego stabilność.
Działanie:
Uporządkowano argumentację wokół dobra dziecka, przygotowano dowody dotyczące codziennej opieki, szkoły, leczenia, rytmu dnia i więzi z rodzicem. Ograniczono emocjonalne zarzuty do faktów mających znaczenie procesowe.
Efekt:
Sprawa została przedstawiona jako spór o realny model opieki nad dzieckiem, a nie jako osobisty konflikt rodziców. To zwiększa szanse na rzeczową ocenę sądu.
Najczęstsze błędy rodziców
W sprawach o miejsce zamieszkania dziecka po rozwodzie powtarzają się te same błędy. Najczęściej rodzic:
- myli miejsce zamieszkania dziecka z meldunkiem,
- nie pokazuje, jak faktycznie wyglądała dotychczasowa opieka,
- nie przygotowuje planu opieki po rozwodzie,
- atakuje drugiego rodzica bez dowodów,
- utrudnia kontakty dziecka z drugim rodzicem,
- wciąga dziecko w konflikt dorosłych,
- składa zbyt ogólne wnioski dowodowe,
- zakłada, że „sąd i tak wie”, kto jest lepszym rodzicem,
- ignoruje znaczenie szkoły, przedszkola i stabilnego środowiska dziecka,
- próbuje wykorzystać sprawę o dziecko jako element walki w rozwodzie.
To ostatnie jest szczególnie groźne. Sąd bardzo źle ocenia sytuacje, w których dziecko staje się narzędziem nacisku na drugiego rodzica.
Moja ocena jako pełnomocnika
W sprawach o miejsce zamieszkania dziecka najwięcej traci rodzic, który nie rozumie, że sąd patrzy na dziecko, a nie na krzywdę dorosłego. Rozwód może być emocjonalnie trudny, ale argumenty w tej części sprawy muszą być spokojne, konkretne i nastawione na przyszłość.
Warto walczyć o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka przy sobie, jeżeli faktycznie zapewniasz dziecku stabilne warunki, jesteś zaangażowany w codzienną opiekę i potrafisz pokazać, że Twoje rozwiązanie służy dziecku. Nie warto budować sprawy wyłącznie na tym, że drugi rodzic jest „zły”. To za mało.
Najsilniejsze są sprawy, w których rodzic potrafi pokazać: dziecko ma u mnie bezpieczny dom, stały rytm, szkołę, opiekę, relację z drugim rodzicem i przewidywalny plan na przyszłość.
Kiedy NIE iść do sądu?
Nie każda sprawa o miejsce zamieszkania dziecka musi kończyć się ostrym sporem. Jeżeli rodzice potrafią się porozumieć, warto najpierw rozważyć ugodę, mediację albo pisemne porozumienie rodzicielskie. Sąd może uwzględnić porozumienie rodziców, jeżeli jest zgodne z dobrem dziecka.
Nie warto iść do sądu tylko po to, żeby „ukarać” drugiego rodzica. Nie warto też składać wniosku, jeżeli jedynym celem jest obniżenie alimentów, utrudnienie kontaktów albo przejęcie kontroli nad byłym małżonkiem. Takie motywacje często są widoczne w sprawie i mogą osłabić wiarygodność rodzica.
Gdy oboje rodzice są w stanie ustalić stały rytm opieki, kontakty, wakacje, święta, odbiory ze szkoły i sposób podejmowania decyzji. Dobre porozumienie bywa dla dziecka lepsze niż wyrok po długiej wojnie.
Co zrobić krok po kroku?
Jeżeli chcesz, aby sąd ustalił miejsce zamieszkania dziecka przy Tobie, przygotuj sprawę zanim konflikt wymknie się spod kontroli.
- Opisz, jak wyglądała dotychczasowa opieka nad dzieckiem.
- Ustal, jakie są realne potrzeby dziecka: szkoła, zdrowie, rytm dnia, zajęcia, relacje.
- Przygotuj konkretny plan opieki po rozwodzie.
- Zbierz dokumenty i dowody pokazujące Twoje zaangażowanie.
- Nie utrudniaj kontaktów dziecka z drugim rodzicem bez ważnej przyczyny.
- Nie nastawiaj dziecka przeciwko drugiej stronie.
- W pozwie, odpowiedzi na pozew albo dalszym piśmie jasno wskaż, przy którym rodzicu dziecko ma mieszkać.
- Jeżeli sytuacja jest pilna, rozważ wniosek o zabezpieczenie na czas trwania sprawy.
- Przygotuj się do przesłuchania, wywiadu kuratora albo badania OZSS.
- Skup argumentację na dobru dziecka, a nie na odwecie wobec drugiego rodzica.
Ile trwa sprawa o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka?
Jeżeli rodzice są zgodni, kwestia miejsca zamieszkania dziecka może zostać rozstrzygnięta w ramach sprawy rozwodowej bez dużego wydłużenia postępowania. Jeżeli jest spór, sprawa może trwać znacznie dłużej.
Największy wpływ na czas mają: konflikt między rodzicami, liczba świadków, konieczność opinii OZSS, wywiad kuratora, zabezpieczenie na czas procesu i obciążenie sądu. W praktyce sporne sprawy dotyczące dzieci mogą trwać od kilku miesięcy do ponad roku, a przy bardzo silnym konflikcie dłużej.
Ile kosztuje ustalenie miejsca zamieszkania dziecka?
Jeżeli kwestia miejsca zamieszkania dziecka jest rozstrzygana w sprawie rozwodowej, trzeba uwzględnić koszty samego rozwodu. Jeżeli sprawa toczy się osobno albo dotyczy zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia, mogą pojawić się odrębne opłaty sądowe właściwe dla spraw rodzinnych i opiekuńczych.
Do kosztów trzeba doliczyć ewentualne wydatki na opinię biegłych lub OZSS, koszty pełnomocnika oraz koszty związane z dojazdami i udziałem w rozprawach. Nie warto jednak oceniać tej sprawy wyłącznie przez pryzmat kosztu. Rozstrzygnięcie dotyczące miejsca zamieszkania dziecka wpływa na codzienne życie rodziny przez lata.
Czy można zmienić miejsce zamieszkania dziecka po rozwodzie?
Tak. Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku rozwodowym nie musi obowiązywać raz na zawsze. Jeżeli po rozwodzie zmieni się sytuacja dziecka albo rodziców, można domagać się zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia.
Przykładem może być przeprowadzka rodzica, zmiana szkoły, pogorszenie opieki, utrudnianie kontaktów, problemy wychowawcze, przemoc, uzależnienie albo sytuacja, w której dziecko od dłuższego czasu faktycznie mieszka u drugiego rodzica. Wtedy trzeba pokazać, że zmiana jest potrzebna z punktu widzenia dobra dziecka, a nie tylko wygody dorosłego.
Jak adwokat może pomóc?
Adwokat w sprawie o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka pomaga przede wszystkim uporządkować argumenty i dowody. W tego typu sprawach nie chodzi o napisanie długiego pisma. Chodzi o zbudowanie wiarygodnej historii: jak wygląda życie dziecka, kto się nim zajmuje, czego dziecko potrzebuje i dlaczego konkretne rozstrzygnięcie jest dla niego najlepsze.
Pomoc pełnomocnika może obejmować:
- przygotowanie żądania w pozwie rozwodowym albo odpowiedzi na pozew,
- opracowanie planu opieki nad dzieckiem,
- dobór dowodów i świadków,
- przygotowanie do przesłuchania, wywiadu kuratora i badania OZSS,
- reprezentację w negocjacjach, mediacji i przed sądem,
- przygotowanie wniosku o zabezpieczenie, jeżeli sytuacja jest pilna,
- sporządzenie apelacji, jeżeli rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji jest niekorzystne.
Jeżeli sprawa dotyczy całego rozwodu, pomocny może być także artykuł: adwokat od rozwodu i pomoc prawna w sprawach rozwodowych.
Ustalenie miejsca zamieszkania dziecka po rozwodzie to nie formalność. Sąd bada, przy którym rodzicu dziecko będzie miało lepsze warunki do stabilnego życia. Liczą się fakty: dotychczasowa opieka, więź z dzieckiem, organizacja dnia, szkoła, zdrowie, warunki wychowawcze i zdolność rodziców do współpracy. Najlepsza strategia to spokojne pokazanie, że proponowane rozwiązanie służy dziecku, a nie konfliktowi między dorosłymi.
FAQ
Czy sąd zawsze ustala miejsce zamieszkania dziecka w wyroku rozwodowym?
Jeżeli małżonkowie mają wspólne małoletnie dziecko, sąd musi rozstrzygnąć najważniejsze kwestie dotyczące dziecka. W praktyce obejmuje to także ustalenie, przy którym rodzicu dziecko będzie mieszkało po rozwodzie.
Czy miejsce zamieszkania dziecka oznacza odebranie praw drugiemu rodzicowi?
Nie. Ustalenie miejsca zamieszkania dziecka przy jednym rodzicu nie oznacza automatycznie pozbawienia drugiego rodzica władzy rodzicielskiej. Drugi rodzic może nadal współdecydować o istotnych sprawach dziecka i utrzymywać kontakty.
Czy dziecko może wybrać, z którym rodzicem chce mieszkać?
Dziecko może wyrazić swoje zdanie, ale decyzję podejmuje sąd. Im starsze i bardziej dojrzałe dziecko, tym większe znaczenie może mieć jego stanowisko. Sąd zawsze sprawdza jednak, czy wybór dziecka jest zgodny z jego dobrem.
Co jest ważniejsze: mieszkanie, zarobki czy więź z dzieckiem?
Sąd ocenia całość sytuacji. Same zarobki albo większe mieszkanie nie wystarczą. Bardzo ważne są więź z dzieckiem, dotychczasowa opieka, stabilność, bezpieczeństwo i realna możliwość zajmowania się dzieckiem na co dzień.
Czy można zmienić miejsce zamieszkania dziecka po rozwodzie?
Tak. Jeżeli po rozwodzie zmieni się sytuacja dziecka lub rodziców, można wystąpić o zmianę wcześniejszego rozstrzygnięcia. Trzeba wykazać, że zmiana jest zgodna z dobrem dziecka.
Ile trwa sprawa o miejsce zamieszkania dziecka?
Przy zgodzie rodziców sprawa może zakończyć się szybciej w ramach rozwodu. Przy sporze, opinii OZSS, świadkach i zabezpieczeniu postępowanie może trwać od kilku miesięcy do ponad roku.
Czy warto iść do mediacji?
Tak, jeżeli rodzice są w stanie rozmawiać o dziecku. Dobra ugoda może ograniczyć konflikt i dać dziecku większą stabilność niż długotrwały spór sądowy.
Autor: adwokat Łukasz Oleś
– doświadczenie: wieloletnia praktyka w prowadzeniu spraw
– liczba spraw: setki prowadzonych postępowań
– specjalizacja: sprawy rozwodowe, władza rodzicielska, kontakty z dzieckiem i miejsce zamieszkania dziecka
– obszar: Śląsk i cała Polska
📞 32 307 01 77
📩 kontakt@btla.eu
