Aktualizacja redakcyjna: 7 października 2026 r.

Najważniejsze: tak, wierzyciel może sięgnąć do mieszkania darowanego dziecku, małżonkowi albo rodzicom. Nie „odzyskuje” jednak lokalu na własność. Jeżeli wygra sprawę ze skargi pauliańskiej, darowizna pozostaje ważna, ale staje się bezskuteczna wobec niego. Dzięki temu wierzyciel może prowadzić egzekucję z nieruchomości, mimo że jej właścicielem formalnie jest członek rodziny dłużnika. Trzeba działać szybko, ponieważ na zakwestionowanie darowizny jest pięć lat od dnia jej dokonania.

Darowizna mieszkania lub domu na rzecz członka rodziny to jedna z najczęstszych sytuacji, w których wierzyciel rozważa skargę pauliańską. Dłużnik przepisuje nieruchomość na dziecko, małżonka albo rodziców, a następnie twierdzi, że nie posiada już majątku pozwalającego na spłatę długu.

Sam akt notarialny nie zamyka wierzycielowi drogi do odzyskania pieniędzy. Jeżeli darowizna spowodowała niewypłacalność dłużnika albo pogłębiła jego niewypłacalność, sąd może pozwolić wierzycielowi na prowadzenie egzekucji z darowanego mieszkania.

Czy można odzyskać mieszkanie przepisane rodzinie?

Potocznie mówi się o „odzyskaniu mieszkania”, ale prawny skutek jest inny. Sąd nie unieważnia umowy darowizny i nie przywraca własności nieruchomości dłużnikowi. Obdarowany nadal pozostaje właścicielem.

Wyrok powoduje jednak, że darowizna jest bezskuteczna wobec wierzyciela, który wygrał proces. Wierzyciel może wtedy skierować egzekucję do mieszkania tak, jakby w odniesieniu do jego wierzytelności nieruchomość nie została skutecznie wyprowadzona z majątku dłużnika.

Do przeprowadzenia egzekucji potrzebne są co do zasady dwa elementy:

  • tytuł wykonawczy potwierdzający dług wobec dłużnika,
  • prawomocny wyrok uznający konkretną darowiznę za bezskuteczną wobec wierzyciela.

Sam wyrok pauliański nie powoduje automatycznej sprzedaży mieszkania. Po zakończeniu procesu wierzyciel musi jeszcze wszcząć egzekucję z nieruchomości.

Dlaczego dłużnicy przepisują mieszkania na rodzinę?

Darowizna pozwala szybko przenieść własność bez otrzymania zapłaty. Po podpisaniu aktu notarialnego mieszkanie nie należy już do dłużnika, dlatego komornik prowadzący zwykłą egzekucję przeciwko niemu nie może po prostu zająć nieruchomości należącej do dziecka albo małżonka.

Takie działania często pojawiają się, gdy dłużnik:

  • otrzymał wezwanie do zapłaty,
  • spodziewa się pozwu albo nakazu zapłaty,
  • ma już zajęte rachunki bankowe lub wynagrodzenie,
  • przegrał sprawę sądową,
  • wie, że wierzyciel zamierza skierować egzekucję do mieszkania.

Nie każda darowizna jest jednak działaniem na szkodę wierzyciela. Jeżeli po jej dokonaniu dłużnik nadal posiada majątek wystarczający do spłaty zobowiązania, sąd może uznać, że wierzyciel nie został pokrzywdzony.

Jak działa skarga pauliańska przy darowiźnie mieszkania?

Podstawą skargi pauliańskiej są art. 527–534 Kodeksu cywilnego. Wierzyciel nie musi udowadniać, że darowizna była pozorna. Nie musi też wykazywać, że akt notarialny jest nieważny.

Przedmiotem procesu jest odpowiedź na pytanie, czy konkretna darowizna powinna być bezskuteczna wobec wierzyciela, ponieważ utrudniła albo uniemożliwiła odzyskanie długu.

W typowej sprawie wierzyciel musi wykazać, że:

  • przysługuje mu wierzytelność wobec dłużnika,
  • dłużnik darował mieszkanie, dom albo udział w nieruchomości,
  • obdarowany uzyskał korzyść majątkową,
  • darowizna spowodowała niewypłacalność dłużnika albo ją pogłębiła,
  • dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela.

W przypadku darowizny pozycja wierzyciela jest zwykle korzystniejsza niż przy rzeczywistej sprzedaży nieruchomości. Obdarowany otrzymuje bowiem majątek bez zapłaty ceny.

Darowizna nie wystarczy do wygrania procesu.
Wierzyciel musi wykazać związek między przepisaniem mieszkania a brakiem możliwości odzyskania długu. Jeżeli dłużnik nadal posiada pieniądze, inną nieruchomość albo wartościowy majątek, skarga może zostać oddalona.

Darowizna mieszkania dziecku, małżonkowi albo rodzicom

Prawo przewiduje ułatwienia dla wierzyciela, gdy majątek otrzymała osoba bliska. Jeżeli dłużnik przepisuje mieszkanie dziecku, małżonkowi lub rodzicowi, domniemywa się, że osoba ta wiedziała o działaniu dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli.

Przy darowiźnie znaczenie ma jednak jeszcze dalej idąca zasada. Ponieważ obdarowany uzyskał korzyść bezpłatnie, wierzyciel może żądać ochrony nawet wtedy, gdy członek rodziny twierdzi, że nie wiedział o zadłużeniu i nie mógł się o nim dowiedzieć.

To oznacza, że obrona ograniczona do zdania „rodzice nic mi nie powiedzieli o długach” zazwyczaj nie wystarczy. Spór koncentruje się przede wszystkim na sytuacji majątkowej dłużnika, dacie powstania wierzytelności oraz skutkach darowizny.

Jeżeli dłużnik był niewypłacalny już w chwili dokonania darowizny albo stał się niewypłacalny wskutek jej dokonania, prawo pozwala również domniemywać, że działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela.

Przykład darowizny zadłużonego mieszkania

Dłużnik posiada mieszkanie warte 500 000 zł i nie ma innego wartościowego majątku. Po otrzymaniu wezwania do zapłaty daruje lokal dorosłemu synowi. Kilka miesięcy później wierzyciel uzyskuje tytuł wykonawczy, ale komornik nie znajduje rachunków, pojazdów ani nieruchomości należących do dłużnika.

W takiej sytuacji wierzyciel może pozwać syna i żądać uznania umowy darowizny za bezskuteczną. Powinien udokumentować nie tylko przeniesienie własności, ale również wysokość długu, datę jego powstania, pozostały majątek dłużnika i bezskuteczność dotychczasowej egzekucji.

Inaczej może wyglądać sprawa, gdy dłużnik po darowiźnie nadal posiada drugi lokal, oszczędności albo stałe dochody pozwalające na pełną spłatę zobowiązania. Samo przepisanie mieszkania rodzinie nie przesądza wtedy o pokrzywdzeniu wierzyciela.

Jakie dokumenty i dowody są potrzebne?

Najlepiej zacząć od ustalenia pełnej chronologii: kiedy powstał dług, kiedy dłużnik dowiedział się o roszczeniu, kiedy podpisał umowę darowizny i jaki majątek pozostał mu po jej zawarciu.

W sprawach o darowiznę mieszkania najczęściej potrzebne są:

  • umowa, faktury, wyrok, nakaz zapłaty albo inne dokumenty potwierdzające wierzytelność,
  • dokumenty pozwalające określić datę powstania długu,
  • akt notarialny darowizny albo dane pozwalające uzyskać go w toku postępowania,
  • aktualny i historyczny odpis księgi wieczystej,
  • dokumenty z postępowania komorniczego,
  • postanowienie o umorzeniu bezskutecznej egzekucji, jeżeli zostało wydane,
  • informacje o rachunkach, dochodach i pozostałym majątku dłużnika,
  • dokumenty dotyczące wartości nieruchomości i obciążających ją hipotek,
  • korespondencja wskazująca, kiedy dłużnik dowiedział się o roszczeniu,
  • dowody dalszej sprzedaży lub kolejnej darowizny mieszkania.

Wcześniejsze umorzenie egzekucji nie jest bezwzględnym warunkiem wniesienia pozwu. Akta komornicze są jednak często najmocniejszym dowodem, że po darowiźnie dłużnik nie posiada majątku pozwalającego na zapłatę.

Więcej o wykazywaniu zamiaru dłużnika przeczytasz w artykule: jak udowodnić świadomość pokrzywdzenia wierzyciela.

Kogo należy pozwać: dłużnika czy obdarowanego?

Pozew ze skargi pauliańskiej kieruje się co do zasady przeciwko osobie, która otrzymała korzyść majątkową. Jeżeli mieszkanie zostało darowane córce, synowi albo małżonkowi, to właśnie obdarowany jest pozwanym.

To częsty błąd wierzycieli. Składają kolejny pozew przeciwko dłużnikowi, mimo że nieruchomość należy już do innej osoby. Tymczasem wyrok dotyczący samego długu nie wystarczy, aby prowadzić egzekucję z majątku obdarowanego.

Jeżeli mieszkanie otrzymało niepełnoletnie dziecko, trzeba dodatkowo prawidłowo ustalić sposób jego reprezentacji. Konflikt interesów między dzieckiem a rodzicem może powodować konieczność ustanowienia kuratora. Błąd na tym etapie może znacząco przedłużyć postępowanie.

Co się dzieje, gdy obdarowany sprzedał mieszkanie?

Dalsza sprzedaż albo kolejna darowizna nie zawsze zamyka wierzycielowi drogę do ochrony. W określonych sytuacjach roszczenie może zostać skierowane przeciwko kolejnemu nabywcy, zwłaszcza gdy:

  • wiedział o okolicznościach uzasadniających skargę pauliańską albo
  • otrzymał nieruchomość bezpłatnie.

Każde kolejne przeniesienie własności komplikuje jednak sprawę. Dlatego po wykryciu darowizny trzeba szybko rozważyć zabezpieczenie powództwa, w szczególności zakaz zbywania i obciążania nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej.

Sprzedaż nieruchomości za cenę wymaga innej analizy niż darowizna. Omawiamy ją szerzej w tekście o tym, jak działa skarga pauliańska przy sprzedaży majątku i dobrej wierze nabywcy.

Ile czasu ma wierzyciel na złożenie pozwu?

Skargi pauliańskiej nie można skutecznie dochodzić po upływie pięciu lat od daty dokonania czynności. Przy darowiźnie nieruchomości termin liczy się od dnia zawarcia umowy darowizny, a nie od chwili, w której wierzyciel dowiedział się o przepisaniu mieszkania.

To bardzo ważne, ponieważ negocjacje z dłużnikiem, kolejne wezwania do zapłaty oraz oczekiwanie na wynik egzekucji nie zatrzymują automatycznie biegu tego terminu.

Największy błąd: czekanie do zakończenia egzekucji.
Jeżeli od darowizny zbliża się pięć lat, nie można biernie oczekiwać na kolejne czynności komornika. Po upływie terminu nawet dobrze udokumentowana sprawa może zostać przegrana.

Kiedy sąd może oddalić skargę?

Darowizna mieszkania rodzinie nie oznacza automatycznej wygranej wierzyciela. Sąd może oddalić powództwo między innymi wtedy, gdy:

  • dłużnik po darowiźnie nadal miał majątek wystarczający do zapłaty,
  • wierzyciel nie udowodnił istnienia albo wysokości wierzytelności,
  • nie wykazano związku między darowizną a niewypłacalnością dłużnika,
  • pozew został złożony po upływie pięciu lat,
  • darowizna została dokonana przed powstaniem wierzytelności i nie udowodniono zamiaru pokrzywdzenia przyszłych wierzycieli,
  • żądanie pozwu nie wskazuje prawidłowo czynności, wierzytelności lub zakresu bezskuteczności.

Obdarowany może również uwolnić się od odpowiedzialności, zaspokajając wierzyciela albo wskazując majątek dłużnika wystarczający do zapłaty.

Najczęstsze błędy wierzycieli

  • pozwanie samego dłużnika zamiast obdarowanego,
  • brak sprawdzenia daty darowizny,
  • założenie, że pokrewieństwo automatycznie gwarantuje wygraną,
  • brak dowodów dotyczących niewypłacalności dłużnika,
  • nieuwzględnienie hipotek wpisanych do księgi wieczystej,
  • brak wniosku o zabezpieczenie nieruchomości,
  • nieprawidłowe określenie wartości przedmiotu sporu,
  • brak precyzyjnego wskazania wierzytelności w żądaniu pozwu,
  • zbyt późna reakcja na dalszą sprzedaż mieszkania.

Kiedy NIE iść do sądu?

Pozew może nie mieć ekonomicznego albo prawnego sensu, gdy:

  • od daty darowizny upłynęło już pięć lat,
  • dłużnik posiada inny majątek pozwalający na pełną spłatę długu,
  • nie można udokumentować istnienia wierzytelności,
  • mieszkanie jest obciążone hipotekami przewyższającymi jego wartość,
  • przewidywane koszty postępowania są niewspółmierne do możliwej do odzyskania kwoty,
  • nie ma dowodów, że darowizna wpłynęła na wypłacalność dłużnika.

Nie należy jednak rezygnować z pozwu wyłącznie dlatego, że obdarowany zapewnia, iż nie wiedział o zadłużeniu. Przy darowiźnie jego niewiedza nie daje takiej ochrony jak przy odpłatnym zakupie nieruchomości.

Co zrobić krok po kroku?

  1. Sprawdź datę darowizny. Od tej daty liczony jest pięcioletni termin.
  2. Pobierz księgę wieczystą. Ustal właściciela, hipoteki, ostrzeżenia i kolejne rozporządzenia nieruchomością.
  3. Zbierz dokumenty dotyczące długu. Określ jego podstawę, wysokość i datę powstania.
  4. Sprawdź pozostały majątek dłużnika. Trzeba wykazać, że darowizna spowodowała albo pogłębiła niewypłacalność.
  5. Przeanalizuj akta komornicze. Mogą potwierdzać brak majątku i bezskuteczność egzekucji.
  6. Ustal właściwego pozwanego. Najczęściej jest nim osoba, która otrzymała mieszkanie.
  7. Oceń wartość nieruchomości. Uwzględnij hipoteki, pierwszeństwo innych wierzycieli i koszty egzekucji.
  8. Rozważ zabezpieczenie. Zwłaszcza gdy istnieje ryzyko sprzedaży albo obciążenia lokalu.
  9. Przygotuj precyzyjne żądanie pozwu. Wskaż czynność prawną, chronioną wierzytelność i zakres żądanej bezskuteczności.
  10. Po wyroku wszcznij egzekucję. Sam wyrok pauliański nie prowadzi automatycznie do sprzedaży mieszkania.

Ile trwa i ile kosztuje sprawa?

Nie ma ustawowego terminu zakończenia sprawy. Czas postępowania zależy od liczby dowodów, stanowiska obdarowanego, potrzeby przesłuchania świadków, wyceny nieruchomości oraz ewentualnej apelacji. W praktyce postępowanie w pierwszej instancji może trwać kilkanaście miesięcy, a skomplikowany spór z apelacją znacznie dłużej.

Opłatę ustala się po sprawdzeniu WPS i szczególnego art. 13f: w objętych nim sprawach ponad 20 000 zł wynosi ona 1 000 zł. W pozostałych przypadkach stosuje się właściwe reguły ogólne, w tym 5% z aktualnym limitem 100 000 zł.

Do kosztów sprawy mogą dojść:

  • wynagrodzenie pełnomocnika,
  • opłata skarbowa od pełnomocnictwa,
  • koszty odpisów i dokumentów,
  • zaliczka na opinię biegłego,
  • koszty zabezpieczenia powództwa,
  • koszty późniejszej egzekucji z nieruchomości.

Rodzinny dom nie daje automatycznej ochrony

Samo przeznaczenie mieszkania na potrzeby rodziny nie wyłącza skargi pauliańskiej. Przy bezpłatnej korzyści znaczenie ma art. 528, a określone okoliczności niewypłacalności i darowizny uruchamiają domniemanie z art. 529. Nadal trzeba zbadać chronioną wierzytelność, czynność i jej skutek. Postępowanie pauliańskie, dalsza egzekucja oraz ewentualne uprawnienia osób zamieszkujących lokal to odrębne zagadnienia. Nie wolno obiecywać ani bezwarunkowego zachowania domu, ani automatycznej wygranej wierzyciela wyłącznie z powodu pokrewieństwa.

Powiązane pytania

Najczęstsze pytania

Czy darowizna dziecku jest zawsze bezskuteczna?

Nie automatycznie. Ustawa ułatwia ochronę wierzyciela przy korzyści bezpłatnej, ale nadal trzeba wykazać właściwe przesłanki i zachować termin.

Wróć do przewodnika po prawie nieruchomości.

Źródła i podstawa prawna

Autor: adwokat Łukasz Oleś.

Pomoc w sprawie nieruchomości

Przygotuj umowę z załącznikami, dokumenty nieruchomości i krótką chronologię. Podaj termin z pisma sądowego, jeśli je otrzymałeś. Po analizie można ustalić dalsze działania, zakres i koszt pomocy.

32 307 70 37 · kontakt@btla.eu

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych w związku z wysłaniem zapytania przez formularz kontaktowy. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do przetworzenia zapytania. Zostałem/am poinformowany/a, że przysługuje mi prawo dostępu do swoich danych, możliwość ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania.

Ile to 4 + 2?