Sankcja kredytu darmowego a ugoda z bankiem – czy ugoda zamyka drogę do SKD?

Banki coraz częściej proponują kredytobiorcom ugody zamiast procesu sądowego czy skorzystania z sankcji kredytu darmowego (SKD). W praktyce takie porozumienia mają zwykle jeden cel: ograniczyć odpowiedzialność banku. Zanim podpiszesz ugodę, warto sprawdzić, czy nie zamkniesz sobie drogi do skorzystania z SKD.

Jeżeli szukasz ogólnego wyjaśnienia, czym jest sankcja kredytu darmowego i kiedy można z niej skorzystać, zobacz poradnik:
Sankcja kredytu darmowego – kiedy kredyt staje się darmowy?

Na czym polega ugoda z bankiem przy kredycie konsumenckim?

Ugoda to porozumienie między Tobą a bankiem, w którym strony „dogadują się” co do dalszego sposobu rozliczenia kredytu. Najczęściej bank proponuje:

• obniżenie raty,
• częściowe umorzenie zadłużenia,
• czasowe zawieszenie spłaty,
• rozłożenie zaległości na raty,
• symboliczny zwrot części kosztów.

W zamian bank zwykle oczekuje jednego: zrzeczenia się dalszych roszczeń, w tym roszczeń z tytułu sankcji kredytu darmowego.

Czy podpisanie ugody blokuje sankcję kredytu darmowego?

W wielu przypadkach tak. Wszystko zależy od tego, jak brzmią zapisy ugody. Najczęściej znajdziesz tam fragmenty typu:

• „Strony oświadczają, że nie mają do siebie żadnych roszczeń z tytułu umowy kredytu…”
• „Kredytobiorca zrzeka się wszelkich roszczeń wobec banku związanych z umową…”
• „Podpisanie ugody wyczerpuje wszelkie roszczenia stron na przyszłość.”

Jeżeli podpiszesz dokument o takiej treści, w praktyce sam pozbawiasz się możliwości późniejszego skorzystania z SKD. Bank dokładnie na to liczy.

Typowe zapisy w ugodach – na co uważać?

Szczególnie uważnie trzeba czytać:

• część dotyczącą zrzeczenia roszczeń,
• paragrafy „końcowe”, gdzie bank lubi schować kluczowe zdania,
• zapisy o „pełnym i ostatecznym rozliczeniu”,
• oświadczenia, że „kredytobiorca zna wszystkie okoliczności i rezygnuje z dochodzenia roszczeń”.

Takie sformułowania mają jeden cel – zamknąć drogę do pozwu i do SKD.

Czy ugodę da się podważyć?

Co do zasady ugoda jest ważną czynnością prawną i jej podważenie nie jest proste. Można to rozważyć np. wtedy, gdy:

• doszło do rażącej dysproporcji świadczeń na Twoją niekorzyść,
• ugoda była zawarta pod wpływem groźby, błędu lub wprowadzenia w błąd,
• bank wprowadzał Cię w błąd co do skutków ugody (np. twierdził, że „i tak nie masz prawa do SKD”).

To jednak sytuacje wyjątkowe – o wiele rozsądniej jest nie dopuszczać do podpisania złej ugody, niż potem próbować ją unieważniać.

Ugoda po złożeniu oświadczenia o SKD

Zdarzają się sytuacje, w których:

• kredytobiorca najpierw składa oświadczenie o SKD,
• a dopiero potem bank proponuje ugodę.

Sam fakt, że wysłałeś SKD, nie zabrania Ci zawarcia ugody. Pytanie tylko, co jest korzystniejsze:

• pełna sankcja (kredyt darmowy),
• czy częściowe ustępstwo banku w ugodzie.

W większości spraw ugoda jest dla konsumenta rozwiązaniem mniej korzystnym niż konsekwentne dochodzenie SKD do końca.

Kiedy lepiej nie podpisywać ugody?

Ugody z bankiem szczególnie nie opłaca się podpisywać, gdy:

• propozycja sprowadza się do „kosmetycznego” obniżenia zadłużenia,
• bank nie przedstawia pełnych wyliczeń, a tylko „proponowaną” ratę lub kwotę umorzenia,
• w treści ugody jest wyraźne zrzeczenie się dalszych roszczeń,
• nie miałeś czasu, aby spokojnie skonsultować dokument z prawnikiem.

Podpisanie ugody jest decyzją o dalekosiężnych skutkach – często zamyka drogę do pełnego dochodzenia roszczeń, w tym z tytułu SKD.

Podsumowanie

Ugoda z bankiem nie jest „neutralnym” porozumieniem. W wielu przypadkach jej głównym celem jest ograniczenie odpowiedzialności banku i zablokowanie drogi do sankcji kredytu darmowego. Zanim się podpiszesz, warto policzyć, ile realnie możesz odzyskać w sądzie i czy ugoda nie jest po prostu niekorzystnym kompromisem.

Rola adwokata przy negocjowaniu ugody z bankiem

Adwokat może pomóc ocenić, czy ugoda jest dla Ciebie korzystna, oraz czy jej podpisanie nie zamknie drogi do SKD. Wsparcie obejmuje:

• analizę projektu ugody z bankiem,
• porównanie skutków ugody z możliwym roszczeniem z tytułu SKD,
• proponowanie zmian korzystnych dla kredytobiorcy,
• reprezentację w negocjacjach i ewentualnym procesie sądowym.